Nehalennia was een van de meest vereerde godinnen van de Lage Landen, vooral in het kustgebied van het huidige Zeeland. Haar oorsprong lag bij de inheemse bevolking die hier al lang vóór de komst van de Romeinen woonde. Toen de Romeinen vanaf de eerste eeuw na Christus hun invloed uitbreidden naar deze regio, namen zij haar op in hun religieuze wereld. Zo groeide Nehalennia uit tot een erkende en diep vereerde godin binnen het noordwestelijke deel van het Romeinse Rijk.
Als beschermster van zeevaarders, handelaren en reizigers speelde zij een belangrijke rol in een samenleving die sterk afhankelijk was van de zee. Koopmannen en schippers die de gevaarlijke overtocht tussen het vasteland en Britannia maakten, riepen haar bescherming in. Na een succesvolle reis brachten zij haar offers uit dankbaarheid. Hiervan getuigen de vele votiefstenen die aan haar werden gewijd en waarop haar naam wordt genoemd als schenker van bescherming en voorspoed.
Op afbeeldingen werd Nehalennia vaak voorgesteld als een waardige, zittende vrouw met een mand vol vruchten op haar schoot en een trouwe hond aan haar zijde. De vruchten symboliseerden vruchtbaarheid en welvaart, terwijl de hond waakzaamheid en bescherming uitbeeldde. Regelmatig werd ook een scheepsboeg afgebeeld, als verwijzing naar haar verbondenheid met de zee en de scheepvaart. Daarmee weerspiegelde zij zowel het dagelijks leven als de economische belangen van de kustbewoners.
Bij Domburg en Colijnsplaat bevonden zich belangrijke heiligdommen waar men haar vereerde en altaarstenen oprichtte. Deze plaatsen vormden centra van haar cultus en trokken mensen van verschillende afkomst aan. De vele inscripties en offergaven die daar zijn teruggevonden, tonen aan hoe groot haar betekenis was binnen de handelsnetwerken van de Romeinse tijd. Onder haar bescherming vervoerden handelaren goederen zoals zout, vis, aardewerk en wijn langs de drukbevaren zeeroutes van Noordwest-Europa.
Hoewel de tempels verdwenen zijn en haar eredienst eeuwen geleden ophield te bestaan, leeft Nehalennia voort in het culturele geheugen van de Lage Landen. Archeologische vondsten, historische studies en lokale tradities houden haar naam levend. Zij blijft een symbool van de nauwe band tussen mens en zee, van handel en verbinding, en van de ontmoeting tussen de inheemse bevolking en de Romeinse wereld.
Nehalennia is daarmee geen levende godin meer zoals zij ooit werd vereerd, maar haar nalatenschap blijft voortbestaan. In musea, verhalen, monumenten en wetenschappelijk onderzoek spreekt haar aanwezigheid nog altijd tot de verbeelding. Zo vormt zij een brug tussen verleden en heden en blijft haar invloed voelbaar in de geschiedenis en identiteit van de Lage Landen.
